『Fly with me...』

ฮัดช่า!!! ในที่สุด วันที่เรารอคอยก็มาถึงค่ะ ได้กลับบ้าน(ชั่วคราว)แล้วววววว *โหยหวน*
สืบเนื่องจากเอนทรี่ที่แล้วค่ะ ที่บอกว่าไปอยู่หอเพื่อเรียนพิเศษที่กรุงเทพ เอาล่ะ วันนี้ ได้กลับมาแล้วนะบ้านน้อยๆ(?)

ที่กลับมาได้เพราะว่าสอบติดห้องเรียนพิเศษของโรงเรียน(เดิม)ล่ะ พรุ่งนี้มีรายงานตัวตอนเช้า เลยต้องกลับบ้าน ดีใจจัง ในที่สุดก็มีที่เรียนที่ดีขึ้น(อีกนิด)ซะที -*- เพราะเราหมดหวังกับเตรียมอุดมไปนานแล้วล่ะค่ะ แต่ก็ไม่ยอมแพ้นะ แค่เลิกหวัง ทุกวันนี้ยังพยายามอยู่ค่ะ ^^

อืม วันนี้มาสั้นๆ ต้องรีบๆ พรุ่งนี้ไปโรงเรียนตอนเช้าแล้วก็กลับหอเลย -3- บุ่ยยยย ไม่อยากกลับเลยยยย อยากอยู่บ้านต่อออออ อ้ากกกกกกกก คิดถึงบ้านและคอมคุงกับผู้ชาย(?)แบบสุดๆก็คราวนี้ล่ะค่ะ บางคนอาจคิดว่าก็แค่อยู่หอ จะอะไรนักหนา แต่สำหรับเรา เด็กอายุ 15 ที่ไม่เคยออกบ้านเกินสามวันเนี่ย มันเรื่องใหญ่นะคะ อื้มๆ ทรมานจังเล้ยยยยยย

ก่อนที่เราจะบ้าไปกว่านี้ หึหึหึ มาแฉรูปสภาพของหอพักที่เราอยู่กันดีกว่าค่ะ *-* อยากประจาน เอ๊ย ประจานอะไรกัน หอเราออกจะไฮโซนะคะ อุฮิ

 
เห็นมั้ยว่าไฮโซ มีสระไหว้ว่ายน้ำด้วย อาาา ท่ามกลางต้นไม้อันร่มรื่น~~

 
แล้วยังมีเตียงนอนอันนุ่มสบายอีกด้วยนะ(ตรงไหนวะ -*-) พร้อมทั้งพื้นอันแตกระแหงหลากสีสัน - - 

 
โต๊ะอ่านหนังสือ....ที่จะทำให้อ่านหนังสือได้มีสมาธิยิ่งขึ้น(โม้วววว) เฮ่อ แต่เราก็ไม่เคยใช้บริการหรอกนะ อ่านบนเตียงนั่นแหละ วันดีคืนดีก็นอนกลางวัน(ไม่สิ นอนทุกวันต่างหาก กร๊าก)

ตู้ใส่ของ(กิน)กระจุกกระจิกอื่นๆค่ะ รกดีเนอะ อ้อ เป็นแหล่งประติมากรรมไมแ้ขวนเสื้อด้วยนะคะ สุดยอดเลย สายไฟทนมากที่ไม่ขาดในวันแรก(แต่วันอื่นไม่แน่ ฮา)

อย่างว่าค่ะ หอของสมาคมผู้บำเพ็ญประโยชน์ ไม่มีเเอร์ แต่ราคาต่อเดือนสี่พัน มีอาหารสองมื้อ พร้อมของหวาน(อาหารอร่อยนะเอ้อ) ซักผ้าให้ รีดผ้าให้เนี่ย ก็ถือว่าผ่านละมั้งคะ การดูแลความสะอาดก็โอเค อืม ก็พออยู่ได้ค่ะ(ติดที่ว่าอากาศร้อนไปนี้ส) จริงๆถึงอยู่ไม่ได้ก็ต้องอยู่ ยังไงก็ใกล้ที่เรียนดีค่ะ อยู่แถวๆอนุเสาวีรีย์ชัยสมรภูมิค่ะ ใกล้สถานีรถไฟฟ้าแบบสุดๆ แต่เราเรียนที่เซ็นจูรี่ล่ะ ไม่ต้องขึ้นรถไฟฟ้า(ประหยัดได้เยอะ) งึมๆ เลยไม่ค่อยได้ไปไหนด้วยละมั้ง กรั่กๆ(ยังบ้านนอกเหมือนเดิม)

อ้อ ใช่ๆ เมื่อวันเกิดยุกกี้ 5 มีนา ที่ผ่านมา เราไปมีทกับแหวนและพี่ปอยิ้มมาล่ะค่ะ ไปที่เก่าเวลาเดิมเลย ฮา เซ็นทรัลเวิร์ล ต้องขอบคุณทั้งสองคนมากนะคะที่อุตส่าห์มารับถึงเซ็นจูรี่ ไปกินบะหมี่ยางิว ไปรั่ว ไปคิโนะ (เกือบ)ไปรับเสด็จใครซักคนที่มาเซ็นทรัลเวิร์ลด้วย แหะๆ

แต่เรานี่สิ ทุกทีเลย ไปคิโนะทีไร ทุกทีเลย เงินต้องลอยออกจากกระเป๋าไม่ต่ำกว่าห้าร้อย คราวก่อนก็30.5 กับ 40.5 ถังแตกดังอุฮิไปรอบแล้ว คราวนี้ก็....

 
นิตยสารGood Come ฉบับที่ 3 ออกเมื่อฤดูหนาวปีที่แล้วค่ะ(นานโคตร ฮา) 814 บาท ราคาได้ใจจริงๆ แต่ก็ พูดได้เกือบเต็มปากเต็มคำค่ะ ว่า "คุ้ม" เพราะว่าอะไรน่ะเหรอ หึหึหึ *-* เพราะว่า .... มันมีเรื่องนั้นไง เรื่องที่บาชอนแสดงกับมาเซค่ะ ที่ออกแนววายนิดๆ กรั่กๆ มองทีไรก็มีความสุข ทำให้คิดได้ว่าบาชอนนั้นหันไปหามาเซแล้ว ปล่อยมาสะได้ซะที กรั่กๆ(ไม่ค่อยเลยเอ็ง)

แล้วยังมีเพียวบอยส์ ชิโรรั่ว คุณมี่ ไอบะ ดราม่าของยางามิซัง มินามิ และกาคุซังด้วย แล้วไหนจะคาโต้แบบซูมๆอีก เร็นเร็นๆกับจุตตะก็ด้วย อ้ากมากมายค่ะ ตอนซื้อมาเนี่ยยังไม่ได้ดูข้างใน นึกว่าจะมีเพียวบอยส์อย่างเดียว อาาา ไปๆมาๆก็คนคุ้นหน้าทั้งนั้น ดีจัง แต่....มันไม่มีมาสะ...เง้อ พยายามส่องเล่ิมที่มีมาสะแล้วนะ แต่ก็ไม่มี -3- จะว่าไป เล่มนี้มีนะ สามช่อง เล็กๆ ขาวดำอีกตะหาก(ออกมาในภาพของPIPPIN ฮิงะมิว และบิวตี้บอยส์) เอาเถอะ แค่มีภาพนอกใจก็พอใจละ ฮา

------------------------------------------------------

มาถึงอีกเรื่องที่อยากสครีมค่ะ คือว่า....

มาถึงแล้ว!!! มาสะมาถึงแล้ว!!!

 
อุตส่าห์ให้น้องหอบหิ้วมาจากบ้านมาที่หอ เพราะว่ามาช้าไปวันนึงค่ะ แหะๆ ^^" มาไม่ทันวันที่เดินทางวันนึงเรารอได้ค่ะ กล่องพัสดุใบไม่จิ๋ว แต่เปี่ยมไปด้วยความรัก(เปล่าเว่อร์นะ)

 
มาสะกับจดหมายน้อยๆของพี่อุริ ขอบคุณมากๆนะค้าาาาาาา

 
ซูมๆ มาสะมินิอัลบั้ม สุดยอดดดดดด หล่อออออออ

 
สติกเกอร์ที่แถมมาล่ะ โฮรกกกกกกก ละลายแล้วค่ะมาสะ เราละลายแล้วค่าาาาา >_< น่าร้ากกกกก อ้ากกก ยิ้มลวงโลกกกกกกก

 
แผ่นดีวีดีสีน้ำเงินฟ้า สวยจัง~ แต่คนข้างๆดูดีกว่า *-* อั๊งงงง รอยยิ้มแบบนี้อีกแล้ว มาสะค้าาาาา จะทำให้เราหลงไปถึงไหนค้าาาาาา ตายค่ะตายยยยยย

 
แอบชอบรูปนี้ มาสะแอบแบ๊ว *-* น่ารักมากกกกกกกกกก โฮยยยยย ตาโตววววว ฮือๆ น่ารักเกินไป เพ้อออออออออ

 
แม้แต่รูปขาวดำก็ดูดีค่ะ ทุกๆคนคะ เรามาบ้ามาสะด้วยกันเถอะค่ะ หึหึหึ มาสะน่ะหล่อจะตายไป *-* ดูดีสุดๆเลย

 
เนี่ยแหละ กำลังใจเวลาอ่านหนังสือที่หอของเรา กรั่กๆ ตั้งไว้บูชา เพราะไม่มีทีวี+เครื่องเล่นให้ดู T^T ป่านนี้จนกลับมาบ้านแล้วก็ยังไม่มีเวลาเปิดดู ยุ่งไปหมดเลย แต่ยังไงคืนนี้ก็ต้องดูให้ได้ล่ะ เพิ่งเห็นความสำคัญของทีวีจอใหญ่ๆที่บ้าน หึหึหึ เอาไว้เดี๋ยวกลับมาอีกเมื่อไหร่ แล้วมีเวลามากกว่านี้ล่ะก็ จะขอพ่อเปิดโปรเจ็คเตอร์ดูเลย จะได้เห็นมาสะชัดๆ ใหญ่ๆ *-*

-------------------------------------------------

อืม ก่อนไป ขอบ่นซักนิดแล้วกันค่ะ รายงานความรู้สึกของเด็กหอคนนึง ฮา

- เบื่อ เพราะ ไม่มีอะไรทำนอกจากอ่านหนังสือ กิจวัตรประจำวันคือ ตื่นนอน อาบน้ำ กินข้าว เรียนครึ่งเช้า กลับหอ กินกลางวัน  อ่านหนังสือ นอนกลางวัน(?) อ่านหนังสือ กินข้าวเย็น อ่านหนังสือ อาบน้ำ อ่านหนังสือ นอน... ช่าง...ซ้ำซาก ทุกวันเลย เป็นมาได้อาทิตย์กว่าและ เฮ่อ อีกเกือบสองอาทิตย์สินะ =_="

- เซ็ง เพราะ เรียนไม่สนุก เล่นก็ไม่มีความรู้(คำขวัญวันเด็กบ้านไหนวะ) ครูจะรีบสอนไปตาม *ตื๊ด* เหรอ(วะ)คะ -*- วันละบท ภายในหนึ่งชั่วโมง ต้องจบ ก็เข้าใจว่ามาติวค่ะ แต่ว่าฟิสิกซ์น่ะ...รีบๆสอนมันจะไปเข้าใจอะไร!!! งงมาก ทุกวันนี้ได้ทุกวิชายกเว้นฟิสิกซ์ ไหนครูบอกว่าทำแบบฝึกหัดทุกวันก็เก่งเองไง เราก็ทำทุกวัน ทำจนจะบ้าตายอยู่แล้ว ทำยังไงก็โ่ง่เหมือนเดิม ทำแล้วก็ข้ามๆ ฮึ่ยยยยย ไม่เคยเรียนรู้เรื่องเลย เพื่อนก็บอกงี้ -*-

- อยู่กับเพื่อนคนนึงที่นิสัยโกรธง่ายหายเร็ว ไอ้เราก็โดนโกรธทุกวันอย่างไม่ทราบสาเหตุ ช่างมันเหอะ อีกสองคนยังทนได้เลย ไม่เห็นมีใครเค้ามีปัญหา อยู่กันแค่สี่คน คิดเงี้ยทุกวันมันเบื่ออออออ เบื่อมากค่ะ จะเรียกร้องความสนใจไปไหนเหรอวะคะ บางวันกินข้าวอยู่ก็ลุกออกไปซะงั้น มีอะไรก็พูดกันตรงๆไม่ได้รึไง เข้าใจว่ารู้จักกันตั้งแต่ป.6 นี่ ป่านนี้แล้วยังไม่กล้าพูดกับเราตรงๆรึไงกัน ฮึ แขวะอยู่ได้ แขวะมันทุกวัน อยากกลับบ้านแล้วไม่กลับไปอีกเลย ฮึ่ยยยยย

- คิดอยู่ทุกวันว่า เรามาอยู่ที่นี่เพื่ออะไร? สอบก็คงไม่ติดหรอก เลิกหวังไปนานแล้ว เรียนไม่รู้เรื่องปานนั้น โง่ปานนี้ เหอๆ ถ้าไม่เสียดายตังค์ค่าเรียนกับค่าที่อยู่(ที่น่าจะเอามาถวายมาสะ)ล่ะก็ ป่านนี้กลับบ้านไปนานและ ไม่ทนอยู่หรอก เฮ้อ เบื่อสุดๆค่ะ

- เมื่อวานไปซื้อใบสมัครที่เตรียมฯมา ขากลับก็นั่งรถไฟฟ้าผิดอีก บ้านนอกสุดๆ กร๊าก นั่งผิดสาย - -

- จริงสิ วันจันทร์ ผู้ใดใส่เสื่อริคไคไปเดินแถวอนุเสาวรีย์ชัยฯคะ เพื่อนเราบอกว่าเดินสวนกัน เป็นพี่ผมยาวที่รวบผมแล้วมัดจุกไว้ข้างหลัง ท่าทางจะอยู่มหาวิทยาลัยแล้วด้วยมั้ง(เพื่อนว่างั้นอ่ะ) เอ่ คงเป็นใครซักคนในบอร์ดสินะคะ ต้องใช่สิ เหอๆ อยากเจอจังงงง ใครกันน้าาาา มนุษย์ปุริลึกลับผู้นั้น

- อ้อ อีกเรื่องที่อยากบอกค่ะ ...ทุกคนคะ ไปหาเจสปายมาอ่านซะดีๆนะคะ... มาสะน่ะ ได้ลงเจสปายด้วย!!! สุดยอดดด วันนี้ที่รอมานาน ในที่สุด มาสะก็ได้เผยแพร่สู่สายตาชาวไทยอีกหลายคนซักที ถึงจะได้ลงแค่ช่องเล็กๆก็เถอะ แต่ยังไงก็เป็นภาพสีพร้อมบทสัมภาษณ์ล่ะนะ เราถึงกับลงทุนซื้อเลยทีเดียว(ทั้งเล่ม เพื่อเสี้ยวหน้านึงของมาสะ ฮา)

------------------------------------------------- 

โอเค ปลดปล่อยหมดละ สบายใจ คิดถึงคอม คิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อ(แล้วแม่ล่ะ? ไม่เท่าไหร่หรอก มาเยี่ยมทุกอาทิตย์) คิดถึงที่นอนนุ่มๆ คิดถึงเเอร์ คิดถึงกรอบรูปมาสะที่หัวเตียง คิดถึงการ์ตูน คิดถึงปุริ ฯลฯ

อาาาา เอาเป็นว่า ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ในเอนทรี่ที่แล้วและทุกคำอวยพรค่ะ มาอวยพรและร่วมเห็นใจเราใจเอนทรี่นี้กันต่อนะคะ ฮา(จะมีมั้ยนั่น) วันนี้ก็จบการอัพบลอกเท่านี้แหละค่ะ จริงๆอยากเล่ามากกว่านี้ แต่เวลาไม่พอ นี่ก็จะตีหนึ่งแล้ว กร๊าก ของหมด ยังไม่ได้เตรียมตัวกลับเลย ชุดนักเรียนตรูวววว แม่ไม่ยอมรีดให้อ้ะ T^T ข้อยรีดไม่เป็นนนน รู้งี้เอาตัวจากหอกลับมาด้วยก็ดี -3-

ปล.คิดถึงบลอกมาสะด้วย ใช่ๆ ต้องไปตามอ่าน(ถึงจะไม่รู้เรื่องก็เหอะ) มาสะ~~~ รูปแมวในบลอกตัวนั้นมันอะไร๊ น่าร้ากกกก

ปล.2 พูดถึงแมว ที่หอมีแมวออกลูกด้วย ลูกแมวน่ารัก แต่เเม่เเมวน่ากลัว ตาดุ ส่วนตอนกลางคืนจะได้ยินเสียงแมวร้องโหยหวนแปลกๆด้วย แต่คาดว่าไม่ใช่ตัวเดียวกัน เสียงต่างกันลิบเลย(สรุป เรานั่งวิเคราะห์เสียงแมวทุกคืน)

ปล.3 ปุริจบแล้ว ทำใจไม่ได้แฮะ ต่อไปนี้จะบ้าอะไรล่าาาาา ไม่น่ารีบจบเลยยยยย T^T (ถึงจะสมควรแก่เวลาแล้วก็เถอะ)

ปล.4 อยากอยู่บ้านต่อจัง อะฮึกๆ T^T บ้ายบายรอบสองนะบ้านที่รัก คอมคุงที่รัก(ไม่บ้ายบายมาสะหรอก เพราะเอาไปด้วย ฮา) 

ปล.5 อัลบั้มเทะฟู ฟังแล้ว ติด!!! ชอบจัง ถึงแม้ว่าเสียงฟูจิจะเด่นกว่าก็เหอะ รับได้ฮ่ะ